ve konuşmak gerek
Boşverlere bulaşmadan benliğimiz
Tembellik esir almadan içerimizi
Sözcükler saklanmadan mazeretlerin ardına…
Konuşmak gerek
Bu yol, yol değil
Tutunmak gerek köklerimize sıkıca
Bu yokuşun ardı cehennem!
Söndürmeli asırlardır içimizde cirit atan yangını
Bir mum yakmalı
Bir ıslık çalmalı!
Bir türkü söylemeli
Erozyona uğramış susuşları bırakmalı
Yazmalı
Alfabeyi çığlıklara salmalı
Sevdalanmalı, yasaklanmalı, ağlamalı
Kapanmadan gözlerimiz ebedi
Konuşmalı
Vurulmalı sonra
Kan- ter içinde kalmalı
Tükürmeli gözlerine, göğsümüze çöken celladın
Toprağın böğrüne bir kürek sallamalı!
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta