Istanbul Bakirkoy 7Aralik
Ben, çamurdan yoğrulmuş ilk su,
kerpiç bir duvarın gölgesinde serpilmiş bir sessizliktim.
Annem, sesini kuş tüyüne bağlayıp gönderirdi sabahlara;
ben de gidişleri öğrenirdim,
gelmeyen ayak seslerinin boşluğunda.
Bir gün, şehrin başka ucuna taşındım
Dinle sevdiğim, bu ayrılık saatidir.
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.
Devamını Oku
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta