konuşamıyorum aynada kendimle
içimden geldiğince
konuşmak,
acı veriyor ruhuma
sanki bir yemini
bir günahla bozuyor dilim....
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Ah Nimet kızım ah, bir konuşmayı becerebilsen kendinle, çok şeyler çözülecek ama bir kend kendimizi eleştirebilsek. Kısa ama çok anlamlı bir şiir.Selam ve sevgiler.
Harika tebrik ederim
Hoş olmuş Kutlarım.
Sevgi ve Saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta