Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
İnsan aşık olunca
Dili tutulur, konuşamazmış
Bende öyleyim bugünlerde
Onu görünce dilim tutuluyor
Konuşamıyorum...
Hiç söylemeyip kaybedenler arasında yer almassın umarım. Şiirin için kutlarım hoş bir çalışma olmuş.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta