Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Hayal kahvesinde Oturup konuşmak vardı
Çamur çamur atar sahneden
Konuşmuyorsunuz ama güzel ve anlamlı yazıyorsunuz. Şiirleriniz buram buram felsefe kokuyor. Tebrikler. Birol Hepgüler.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta