Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Hayal kahvesinde Oturup konuşmak vardı
Çamur çamur atar sahneden
Konuşmuyorsunuz ama güzel ve anlamlı yazıyorsunuz. Şiirleriniz buram buram felsefe kokuyor. Tebrikler. Birol Hepgüler.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta