Konuş benimle sevdiceğim! Şarkını bana sözcüklerle söyle.
Gece karanlık. Yıldızlar bulutların ardında kaybolmuş. İçini çekiyor yaprakların arasında rüzgar.
Saçlarımı bırakacağım öylesine. Mavi harmanim gece gibi saracak etrafımı. Göğsüme yaslayıp da başını, orada, yüreğinin o tatlı ve yalnız fısıltısında, gözlerim kapalı dinleyeceğim. Bakmayacağım yüzüne.
Sözcükler bittiğinde sessizce oturacağız hiç kıpırdamadan. Ağaçlar fısıldayacak yalnızca karanlıkta.
Beni hor görme kardeşim
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende
Devamını Oku
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta