Konuş benimle sevdiceğim! Şarkını bana sözcüklerle söyle.
Gece karanlık. Yıldızlar bulutların ardında kaybolmuş. İçini çekiyor yaprakların arasında rüzgar.
Saçlarımı bırakacağım öylesine. Mavi harmanim gece gibi saracak etrafımı. Göğsüme yaslayıp da başını, orada, yüreğinin o tatlı ve yalnız fısıltısında, gözlerim kapalı dinleyeceğim. Bakmayacağım yüzüne.
Sözcükler bittiğinde sessizce oturacağız hiç kıpırdamadan. Ağaçlar fısıldayacak yalnızca karanlıkta.
işte sana geliyorum
yumuşakbaşlı rüzgarların kanatlarında bir yer bul bana
suyun ışıltılı sesleri aksın bir yanımızdan,
bir yanımızı defneler sarsın...
demir kollarının yumuşaklığında uyanayım sabahları
zeytin ağacının gözlerinde büyürken bir çekirdek
Devamını Oku
yumuşakbaşlı rüzgarların kanatlarında bir yer bul bana
suyun ışıltılı sesleri aksın bir yanımızdan,
bir yanımızı defneler sarsın...
demir kollarının yumuşaklığında uyanayım sabahları
zeytin ağacının gözlerinde büyürken bir çekirdek




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta