Kıyıda köşede kalmış bir eşya kadar değerim varsa senin gözünde,
Bu kadarı da; benim için hayata tutunma, yaşama sebebim olur.
Yeter ki sen küskünlüğüne son ver, bir şeyler söyle bana, konuş benimle,
Gönlünü kazandığım an; göreceksin bak, seni nasıl mutlu edeceğim…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta