şu serin sonbaharın
tenimde yangınlardan korla
kavrulan iç derecemsin
konuş...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




konuşmak bir ihtiyaç olabilir ama susmakta sanatır......... bir sanat severin önünde saygıyla eğiliyorum.......... şiir güzel........ tebrikler
Hem ruhunuz, hem de şiiriniz konuşmuş..
sevgi selamlar..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta