-KONUŞ-
Konuş, Ey güzel insanım benim!
Sen konuş ki ferahlasın şu gönlümüz.
Leblerinden dökülen her harf bir kurtuluştur bize...
Konuş, Ey güzel insanım benim!
Ötelere müptela kendine yabancısın.
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta