Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
''şu suskun günümün yorgun vardiyasında
kağşamış bir mumum
gecenin üstünden sessizce geçtiği'' ...
Tam şu dizeleri göğüslemeye çalışırken...
''sinsi bir aykırılık bu, sendeki sana rağmen'' geldi...
Sıkı...Sımsıkı bir şiir...
Kutlarım.
Hüzün hep vakitsizdir vakitlice geldiği görülmemiştir ...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta