Şu dünyanın malına ne aldanırsın
Ne var ne yok dünyalık senin sanırsın
Açarlar kapını da kendin tanırsın
Misafirlik bitince eve dönüş var.
Bitmek tükenmek bilmez nefsin hevesi
Dost mu eyledin dünya denen kafesi
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta