Ah istanbul kalmamış artık eski sokakların
Kalmamış havan kokun o şairleri çıldırtan medeniyetin
Hanı nerde boğazın geniz yakan keskin kokuların
Nerde göremiyorum artık aşıkları dize getiren eski kıyılarını manzaralarını
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Ağlıyorsun yedi tepeden bağırarak görün beni diyorsun
MALESEF
Zaman mekanı hırpalıyor
TEBRİKLER
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta