Məhəbbət həmişə yarımcan olur,
Şərab tək qanı da bir fincan olur.
Dostum, iki qəlbdə bircə can olur,
Sevdalım deyərsən sadiq həmdəmə.
Neynəyim müştəbeh, lovğalarımla,
Mən ki tanınmıram qovğalarımla.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta