Komutan'a Sitem Şiiri - Namık Ant Benson

Bir lahza te’hîr-i emr ile döküldü hûn-ı cân
Sükûtun oldu kılıç, kesti saf saf nâ-şümârân

Biz emr-i bekāya râm, kefensiz çıktık yola
Sen seyr ü sükût ettin, çöktü felek nigehbân

Sancağın altında can verdik ey sâhib-i rütbe
Lâkin geç gelen nidâdır öldüren, ey kumandân

Ne itirâz var lisânda ne de isyân-ı kalem
Bu sitemdir ki taşar lahdden arşa giryân

Bir “dur” dedin, zaman öldü; bir “yürü” geç kaldı
Takdîr konuştu kanla, sustu tedbîr-i devrân

Asker ölür emrince—bu hükme sözümüz yok
Amma susuşun yükü ağırdır, vebâli girân

Bir can değil giden, bin ümid-i mâder idi
Mahşerde sorar hakîkat: “Bu te’hîrin ne zamân?”

Şimdi hâk-i vatanda saf saf yatan şühedâ
Sorar mı sormaz mı bilmem, lâkin ağlar her nişân

Biz Hakk’a vardık, hesabımız orda tamdır elbet
Bu sitem kalır dünyâda, yazıldı defter-i zamân