Komşuluk Şiiri - Uğur Musab Şahin

Yakınlaştıkça uzaklaştık,
İnsan olarak birbirimiz den.
Eskiden mahalle ve sokak aynı,
Evlerimiz aralıktı birbirimizden
Et tırnak misali, bir olmuştuk,
Komşuluk kardeşliğinden.

Şimdi aynı binada, aynı katta
Ama aynı ana kapıdandır girişi.
Komşu komşuyu tanımaz hatta.
Kim kiracıdır, hangisi ev sahibi..
Ne isimlerini, ne işlerini biliriz,
Ya “günaydın, ya selam” veririz.

Bahçesiyle, havuzu müşterek,
Ama kafalar, kalpler ayrı ayrı.
Kimi havuza girmez, dili kürek
Tanıştığım, numunelik gayrı.
Kimi vurdumduymaz, ürkek,
Kimi misafir mi, bilmem ayrı..
2025