sevdiklerini gördüm çok sevindim
hepsini kendime komşu edindim
sevinçten öleceğim neden mi...
sevdiklerinin sevdiği bir evdim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Çok güzel Reyhan. Şiir haramilerinin kol gezdiği Antolıjide şiir bulamamanın umatsuzluğu içindeyken karşıma senin dört dizelik kocaman şiirin çıktı. Kutluyorum.
FEV
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta