Uzaktan uzun uzun seviyorum seni.
Komşu kızı Leyla'nın abimi sevdiği gibi.
Her geçtiğin sokaktan yolunu gözlüyorum.
Tıpkı Leyla'nın pencerede saatlerce beklediği gibi.
Seni gördüğümde başta heyacanlanıyorum.
Sonra çok ama çok korkuyorum.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta