Yağmura bel bağlatan sevinç
ve soluyuşu nemli toprağın
bir de sıtmalı ağrıları devinimin
kızgın damarı olsa gerek
kızgın ve esriyen yaprakları kenevirin
şimdi, bu kırıkmavi yalvacın
kan oturmuş tırnaklarında
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta