Öyle bir nesne ki onun yoluna,
Kardeş kardeşine düşman kesilir.
İnsan dayanınca onun koluna,
Onsuz senelere pişman kesilir...
Bir kere oturan artık kalkamaz.
Tutkal ile yapışmış gibi sanki...
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Maalesef çoğunluğa uyarlanabilir bir durum... Baki kalacak zannederler... Mendil sallamaya sıra geldiğinde ise var zannettiklerinin bu sallantıya dayanamayacak çürük kazanımlar olduğunu görseler de artık tren kalkmıştır... Hizmet için kullananların çoğalması dileği ile yüreğinize sağlık diyorum... Tebrik ve selamlarımla...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta