Ne sıcaksın sen ey güzel koltuk,
Yaşayamam ben, sen olmayınca,
Senin verdiğin mutluluk ve haz,
Gönlüme her zaman dolmayınca.
Bu gün mutluyum,tepeden baktım,
Oradan dostlara selâm çaktım,
İncecikten bir kar yağar,
Tozar Elif, Elif deyi...
Deli gönül abdal olmuş,
Gezer Elif, Elif deyi...
Elif’in uğru nakışlı,
Devamını Oku
Tozar Elif, Elif deyi...
Deli gönül abdal olmuş,
Gezer Elif, Elif deyi...
Elif’in uğru nakışlı,




çok güzel olmuş tebrih ederim
benim koltum hala yok
ne yapalım bende derim böyle
KOLTUK
Hani a var, birde bi, toplarsan eder abi
Varmı öyle bir kişi bilemiyorum
Hakkımı kimseye soramıyorum
Bir koltuk bile, kendime alamıyorum
Sen demi varsın abi orada
Göremiyorum seni koltuk burada
Hani, ilk günden söz vermiştin
Benimde, bir masam olacaktı
Masamın arkasında, koltuğum duracaktı
Arayanlarımda, beni burada bulacaktı
Sen demi, varsın abi orada
Göremiyorum seni koltuk burada
Mantıklı ben idim akıllı ben idim
Çalışan ben idim uğraşan ben idim
Ne deyişti yinede ben, ben idim
Beni neyimi anlayamadın?
Sen demi varsın abi orada
Göremiyorum seni koltuk burada
İsin doğrusun haklısın dedik
Sen olmadan hangi lokmayı yedik
Varında var olduk yokunda orda idik
Yanlış bir şey mi söyledik
Sen demi varsın abi orada
Göremiyorum seni koltuk burada
Anamız bir biridi babamız
Paylaşırdık abi hepimiz
Fikrime sahipti topunuz
Saygılıydı soyumuz sopumuz
Sen demi varsın abi orada
Göremiyorum seni koltuk burada
Ne olmuşsa abi sana oldu
İti kopu firmamıza doldu
Hırsızların bile koltuğu oldu
Ayakda kalınca kanım dondu
Sen demi varsın abi orada
Göremiyorum seni koltuk burada
Sözün özü Dede Durmuş ÜNAL
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta