18 Temmuz 2005, İstanbul
solgun vedalar görünür bu evlerin kapı önlerinde
ve konteynırın yanındaki koltuklar kolonya kokar hala
havada uçan, yok olmayan uzun sohbetler gibi
çocukluğumdaki kuşların hepsi öldü
bir kaldırım kenarında parçaladı bir kedi
dönüştü kentler kuşların cesedi silindi
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim



