18 Temmuz 2005, İstanbul
solgun vedalar görünür bu evlerin kapı önlerinde
ve konteynırın yanındaki koltuklar kolonya kokar hala
havada uçan, yok olmayan uzun sohbetler gibi
çocukluğumdaki kuşların hepsi öldü
bir kaldırım kenarında parçaladı bir kedi
dönüştü kentler kuşların cesedi silindi
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız



