İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Gitme ne olur, kollarinda öleyim.. dökeyim saclarimi gögsüne, aksin dudaklarim sabahlara kadar, dogmasin günes, atmasin tan yeri, baslamayalim güne yeniden, zaman dursun, gece dursun, basim gögsünde dursun, saclarim örter senin yoklugunu, gözlerimde kal yeterki... dedirttiniz bana simdi...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta