Köleliğine Susuyoruz Şiiri - Halil Erdem

Karım başkalaşım geçirirken ben çırak
annelerimiz hep hayatta olsa
hep gündüzlere vururdu dünya

Yaşama sebebim o dudakların
dilini hapsetmiş köleliğine susuyoruz birlikte

Düştüğün toprağa tadını adını bırakmışsın
sizde de olur mu bilmem
taze biçilmiş çimen karpuz kokusunu anımsatır bende
hovarda bir zaman ayarı yapmıyor mu durduk yere bu
şimdi ben ne yapayım
orda olmayan karpuz ne yapsın