Kolay mı Sandın Şiiri - Bekir Erçalışkan

Ayrılırken yatağıma saklanmış kokun;
Zamanla kaybolur, geçer mi sandın?
İçimde kanayan bir cam kesiği… yokluğun;
Bir gün kabuk bağlar, diner mi sandın?

Ben; çöllerde Mecnun, dağlarda Ferhat…
Yusuf misali, karanlık kuyularda bi-feryat;
Kerem gibi yanıp tutuşan ateşinde; firkat…
Gün gelir unutur sözünü; Hercai mi sandın?

Eşin kaybetmiş kumrular gibi, tek başına…
Bülbül olup saplasam yüreğim, dikenli dalına;
Pervâne gibi kül olsam, aşkın narına;
Küllerinden doğan Anka mı sandın?

Günçiçeğiyim; kıblem sen, sanadır nazarım.
Sarmaşığım; gövdene tutunup hayat ararım.
Çöl Gülüyüm; rahmettir senden muradım;
Yağmur olmadan çöllerde, yaşar mı sandın?

Bulutlara yükledim, sana özlemlerimi;
Vuslata kurdum, bütün saatlerimi;
Yollarında nöbetçi kıldım, yaşlı gözlerimi…
Sensiz toprak olmak, kolay mı sandın?