Göklere bir örtü gerilmiş.
Aydınlık sen, sana bakan ben.
Ellerim soğuktu içim buz gibi.
Sana sarılıyorum soğukta, içim benim yaz gibi.
Yüzüne gülümsedim, her yazışımda.
Gözlerim parlıyor, karanlık yıldızlara.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta