Kokularını çalıp parfüm yapıyor kendine
Aşk, şarap, kan ve gülün...
Gidermek için, üstüne sinen
Kesif kokusunu ölümün...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Ölümü işlemeyen şair var mı acaba
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta