Kar tanesi inerken çocukluğuma
Bir bulutun üstünde ağlamaklıyım
Seccadelerden tüten o kokular
Burnumu kamaştırmakta
Yatakları okyanus olarak gören zihnimi özlüyorum
Pencerelere düşen gözyaşlarını
O dokunulmaz perdeleri açarkenki masumluğum
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta