Kar tanesi inerken çocukluğuma
Bir bulutun üstünde ağlamaklıyım
Seccadelerden tüten o kokular
Burnumu kamaştırmakta
Yatakları okyanus olarak gören zihnimi özlüyorum
Pencerelere düşen gözyaşlarını
O dokunulmaz perdeleri açarkenki masumluğum
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta