Ete kemiğe bürünmemiş bir hayalsin
gözü, burnu olmayan,
ağzı yok ama konuşuyor
Vücut bulmamış,
Yüzsüz...
Işte orada kal havada
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Koku bile olamayan bir şeye durup dururken biz bir vücud ve kimlik verirken, kendimize öyle bir kötülüğü neden yapıyoruz?
Alâ.
Kokuuuuu yüzsüz iste
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta