Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Hayatları gölgelerle paylaşan
Atlılar atlarla akına gider
Aşılmaz denilen dağları aşan
Süvarinin bir gün yolları biter.
Tümüyle güzel ama burası daha güzel Tebrik ediyorum.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta