Köklerim toprağın derin sessizliğinde,
Yüzyılların izini taşıyan bir fısıltı var orada.
Her adımımda, her nefesimde
Ben o toprağın, o soyun, o hikâyenin devamıyım aslında.
Beni ben yapan, omuzuma görünmez bir el gibi dokunan
Atalarımın vakarını, sabrını
Kalbimde bir sancı değil, bir kutsiyet gibi taşırım.
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta