Köklerim toprağın derin sessizliğinde,
Yüzyılların izini taşıyan bir fısıltı var orada.
Her adımımda, her nefesimde
Ben o toprağın, o soyun, o hikâyenin devamıyım aslında.
Beni ben yapan, omuzuma görünmez bir el gibi dokunan
Atalarımın vakarını, sabrını
Kalbimde bir sancı değil, bir kutsiyet gibi taşırım.
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta