KÖK
Karanlıkta çamurda Kök olup ben süründüm.
Bir ucumda dalımda gül diye ben göründüm.
Sevdalaşırken gülüm bülbülle muhabbette,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta