Kodamanlar kendilerini korumak için
Kocaman duvarların içine saklanırlar
Ağaçlar ise o ruhsuz evlerin duvarlarından
İsyan edercesine dallarını dışarı uzatırlar
Nerede boynu bükük bir ağaç görsem
Kodamanların aç bıraktığı
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta