Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Ben aşkım dedi, kod adım cemre
Gözüme kestirdiğim kalbe
Hava, su, ateş olurum
Yaşarken ölen insanları
Eğer bir yakalarsam
Cennetin en güzel yerine
Cemre niyetine doldururum
Kaleminize yüreğinize sağlık Saygılar....
Hümanist bir cemre isterdim bende...
Biz insanların yüreğine düşecek..
...
Gel gör dünyayı o zaman...
...
Tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta