Kapitalizmin kökünü kazıyacak bir Koçero gerek bize. Nefesiyle dağları titretecek bir yiğit, öfkesiyle saraylar yıkacak bir asi. Kurşunları namlulara hapsedecek bir Koçero gerek bize.
Volkan olup patronların başına yağmalı, kasaları patlatmalı, makinelerin dişlilerini bir yumrukla kırmalıdır. Fermanlara gülüp geçmeli, kılıç darbeleriyle duvarlar yıkmalı, ceplerini dolduran bürokratların kellelerini şehrin girişine asmalı, midesi delik kalantorları alaşağı etmeli, devrimci yoldaşlarla kol kola yürüyüp haykırmalı, sömürü düzenini tarumar etmelidir.
Bize bir Koçero gerek.
Kalemlerin yazdığı yalanları oraklarla kesmeli, çekiç darbeleriyle lime lime etmelidir. Mora bürünmüş dağları mesken bilmeli, kapitalist gökdelenlerde yaşayanlara bıyık altından kıs kıs gülmelidir Koçero. Ekmek için çalışanı yüceltmeli, eşkıyayı pirlere vermelidir. Kadını sevmeli, emeği, alın terini kutsal saymalıdır Koçero.
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta