Ankara nefes alıyor, hem de Kocatepe’den,
Tarih boyunca çile çekmiş insanların,
Alın terlerini gördüm, Kocatepe’de.
Çankaya, Ulus ve Kızılay’dan,
Sağanak sağanak, camiye toplanan insanlar,
Bir baraj olmuş, hem de iman doluydular.
Yatağını kaybeden nehir misali,
Dinle sevdiğim, bu ayrılık saatidir.
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.
Devamını Oku
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.
