Kocaman kaplumbağalarla yüzdük biz
Benzemedik ve benzeyemedik kimseye
Boğazımız düğüm, dolarken gözyaşlarımız
Meğer varlığımız benzersiz bir yermiş
Ne kelimeler, ne zaman yetmiyor anlatmaya
Huysuz ve büyümemiş bir çocuğu sevmek,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta