Bir koca deniz Kocaeli bazen ölü bazense süslenmiş ışıklarıyla karşımda
Bazen bir ağlayan göz var karşımda ağlıyor alnımın şakağına düşen her damla
Bazen yakıyor bedenimi büsbütün nedenini bilmiyorum ama Gölbaşı'na benzetiyorum,
hala burukluk var içinde depremin izlerini taşıyan unutmak isteyen koca şehir.
Sis çöküyor sabahları gözlerine dalga dalga kaplıyor üç bir yanını martı sesleri inletiyor ortalığı sonra lumbuzdan baktığımda insan gibi kapışıyor birbirinin elindeki yiyecekleri bazen de öyle susuyor ki sessizliğe bürünen bir şehir...
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta