Koca ulu çınarlar bir bir devriliyor,
Gövdesinde yüz yılın yorgunluğu var.
Her düşüş, köklü bir hikâyeyi siliyor,
Kalan toprakta derin bir iz, ıslak bir feryat.
Gölgesinde serinlerdi, genç yaşlı her türk,
O büyük dallar şimdi sessiz ve çaresiz.
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta