Ey düşen yaprak, duydum fısıltını,
Kuzey rüzgârında titreyen sesini.
Ben o çınarın köklerinde kaldım,
Sen düştün, ben bekledim seni.
Sen “üşüyorum” dedin, ben yanıyordum,
Bir sonbahar sabahı, saat dört sularında.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta