Hani o kurduğumuz düşler vardı ya bizim,
Koca bir çınara asmıştık hayallerimizi,
Düştü dalından,koparmaya kıyamadıklarım,
Bir bir düşüyor; umut bağlamalarım...
Sana bütün kalbim gibi çırılçıplak bir ağaç,
Bana, düşen yapraklara sarılı düşler kaldı geriye.
Düşleri, düşünmeden düşürdüğün düşlere sarılıp uyuyorum.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta