Ömrümden sayfalar kopuyor acıtırcasına hergün,
Pervasızca uçuşuyor dağılıyor yelin içerisinde,
Rüzgarın eteğine sarılıyorum, hatıralar ellerimde,
O Durmadan esiyor soluklanmadan bir nebze,
Koca bir çınar beklediği yelin içine salınmış gidiyor,
Çevresinde usulca fidanlar ağlıyor, onu yâd ediyor,
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta