Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Izdıraplı bir günün hatırası gibi duruyor şiiriniz. Yaşamlarımızdaki 'o an' dediğimiz zamanı betimlemek gibi. Güzeldi, kutlarım.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta