Çocuklar,
Çocuklarım, kuşlarım! ...
Diyerek yanıp tutuştun
Ömrünün yazında güzünde, karında tipisinde...
Dayanışmayı, bağımsızlığı,
Hele hele sevgiyi gönüllerimizde yoğurdun.
Gözü yurta, kulağı halkta,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta