“koca Çınar” Şiiri - Ahmet Ziya İnam

KOCA ÇINAR

Asırlık hatıralara şahitlik etmiş koca çınar,

Bugün altında yaşananlardan geride kalan ne var?

Yapraklarında sisli hatıraların izleri var,

Şimdi zamanın gölgesinden başka geride kalan ne var?

Serin gölgelerinde,
içli içli esen rüzgarlar,

Artık rüzgarların ninnisinden başka geride kalan ne var?

Dinle koca çınar dinle,
yaslıyız matemimiz var.

Gözlerimiz zamanın içinden,
eski hatıraları arar,

Söyle koca çınar söyle,
Şimdi maziden kimler var?

Zamanın soluğunu taşır,
Gövdende sallanan dallar,

Anlat koca çınar anlat,
Kimdi gölgende ferahlayanlar ?

Kimlere dert ortağı oldu,
Serin yeşil dalların,

Hangi yaralara merhem oldun,
Gölgendeki Sevdalıların?

Hangi gurbet elden,
hasret ninnileri dinledin ,

Hangi yürek yangınlarında sessizce inledin?

Geçmişin acı hatıraları,
gövdende izler bırakmış,

Şahit olduğun hıçkırıklar,
kimleri ağlatmış ?

Kimin hasret duygusunu taşıdın,
uzaklardan buraya,

Nasıl bir gövden var,
dayanır her acıya?

Kimlerin gönül yarasını,
sükûnetle dindirdin,

Kimleri gövdende,
yas tutup dinlendirdin?

Koca Çınar ses vermez,
sustu bunca soruya,

Onunda yüreği dayanamaz,
Bu asırlık yaraya!

Anlat ulu çınar,
Yüreğinde neler var?

koca gövden,
asırlık acıları saklar.

Zaman yaşanan hatıraları,
yok edip siliyor,

yaşanan bütün anıları,
hiçliğe mahkûm ediyor!

Koca bir Çınar’a,
usulca içimi döktüm,

Asırlık dertlerin usûlca,
Yüreğime gömdüm.

Tarihe şahitlik edermi bu yazılanlar?

Zamanın yok eden çarkında,
Kalırmı bu yaşananlar?

Ahmet Ziya İNAM

21 Temmuz 2025-Pütürge