İnsan ruhuna uğrayan erozyonu,
Ortak bir sorun olduğunu
neden görmeyiz?
Hem şekil, hem ruhsal açıdan göçtügümüzü gösteriyor bunlar.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Derdimiz "korumak"
Yarına hazırlamak değil ki?
O çocukları bile "köle yapmak!"
Ne doyumsuz, ne kadar bencil olduk böyle!
Umarım "dönülür" bir gün, bu yoldan
Tebrikler Gülay Hanım..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta