Klişe Şiiri - Muhayyel Gizliay

Uzamış sakal,
Çökmüş gözler,
Bükülmeye yüz tutmuş bir bel...
Bolca yaşam enerjisi,
Akabinde ölüm isteği.
Şaşırmış yazacağını,
Solumdaki günah meleği.
Sorulsa o klişe soru,
Yine sen olurdun,
Muhayyel'in son dileği.
&
Farketmiyor artık,
Doğrusu ilgilendirmiyor,
Kimin hakkımda ne hissettiği.
Fazlasıyla ilgilendi,
Telkinler verildi,
Ama mani olamadı,
Bende katiyen gizlemedim,
Mesele peş peşe yakılan tütünü,
Ve hunharca ciğerleri tükettiği.
&
İnsan ne yaşadıysa onu yazar,
Öyle bir çocukluk yaşadık ki,
Çok gülünce bile işitirdik azar.
Biz hep Maşallah dedik,
Onlar hunharca değdirdi nazar.
Damarına basarsan,
Kul değil ceset de kızar.
Gün gelir çok güvendiğiniz,
İnsanlarla aranızdan su da sızar.
Velhasılı,
İnsan neyi yaşayamadıysa,
Döner dolaşır hep ona yazar.