Sosyal medyayı kollar, klavye tetikçisi
Mantar gibi kokuşmuş, beyninin her hücresi
Zehir saçar her zamân, sözlerinin cümlesi
İpotekli aklıyla, arar kendi dengini
Akil insan rolünde, kendisini tanıtır
İçindeki nefreti, efsûnlayıp yansıtır
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta